Steinway Flygill Model A New York 188cm

Einstakt hljóðfæri með gríðarlega sál og sögu 

Sjón og heyrn er sögu ríkari 

Þessi flygill Steinway & Sons Type A sem smíðaður var í New York árið 1917 var lengi í eigu Unnar Arnórsdóttur. Unnur eignaðist Steinway flygilinn í kringum árið 1960 en hún keypti hann af eiginkonu bandaríska sendiherrans á Íslandi. Aðsetur flygilsins var í yfir 60 ár á heimili Unnar að Reynimel 25, Meðan hennar naut við voru fáir dagar þar sem tónar úr þessum hljómmikla flygli fylltu ekki húsakynnin. Eftir að fjölskyldan flutti af Reynimelnum árið 2024 var flygillinn svo lánaður í Biskupsgarð á vormánuðum 2025 til haust 2026.

Unnur var fædd 18. júní 1918 og lést 23. febrúar 2013, Foreldrar hennar voru Arnór Guðmundsson, skrifstofustjóri hjá Fiskifélagi Íslands og Margrét Jónasdóttir, húsmóðir, dóttir Jónasar Helgasonar tónskálds og dómorganista.

Eiginmaður Unnar var Bárður Ísleifsson yfirarkitekt hjá Húsameistara ríkisins og börn þeirra Arnór f. 1939, Margrét f.1944, Leifur f.1948 og Finnur f. 1953.

Unnur stundaði nám við Landakotsskóla og Gagnfræðaskóla Reykvíkinga þaðan sem hún lauk gagnfræðaprófi hinu meira árið 1934. Hún stundaði nám við Tónlistarskólann í Reykjavík frá árinu 1934 og lauk þaðan burtfararprófi árið 1942. Síðar sótti hún ýmis námskeið innanlands og erlendis til að auka þekkingu sína á píanókennslu, m.a. kennslu blindra. Unnur kenndi píanóleik við tónlistarskólana í Garðabæ, Hafnarfirði og Keflavík auk þess að taka nemendur í einkakennslu. Hún spilaði í fjölmörg ár við helgihald St. Jósefssystra í Klaustrinu í Garðabæ. Unnur annaðist undirleik margra þekktra einsöngvara. Unnur var vinamörg í hópi tónlistarmanna og tónlistarunnenda og heimili hennar var alltaf opið fyrir vini og nemendur.

Þá var hún tónlistargagnrýnandi fyrir dagblaðið Tímann til fjölda ára.

Unnur hafði mikinn áhuga á öllu menningarstarfi en þar bar tónlistina hæst og hún fór á alla listviðburði sem hún hafði tök á að sækja. Hún mat íslenska hönnun og gott handverk mikils og vann um nokkurra ára skeið í Íslenskum heimilisiðnaði. Hún sá um kynningar á íslenskum fatnaði og skartgripum fyrir erlenda ferðamenn, enda bjó hún yfir góðri tungumálakunnáttu. Hún var virk í félagsmálum, tók þátt í starfi Orlofsnefndar húsmæðra í Reykjavík í mörg ár, sat í stjórn Félags tónlistarkennara og í stjórn Kvenfélagsins Hringsins. Þeirri starfsemi lagði hún mikið lið ekki síst með því að spila á flestum viðburðum sem Hringurinn hélt á þeim tæpu 50 árum sem hún var þar félagsmaður